กลับมาต่อแล้ว...หลังจากอู้ไปซักพัก หลังจากดอยอ่างขางก็แวะไปที่หน่วยวิจัยต้นน้ำที่แม่ตะมาน ทางโหดมาก เป็นทางขึ้นเขา ดินแดง+กรวด ยาว 20 กิโลเมตร เป็นการขับรถที่เหนื่อยที่สุดเท่าที่เคยขับมา เสียวด้วย ใช้เวลาไปเกือบ 2 ชั่วโมง เพราะทางมันชันแล้วก็ขึ้นได้ช้าๆ อ้อ อีกอย่างรถไม่แรงด้วย 555 ไปดูรูปกันเถอะ
 
 
 
 
 
 
หลังจากขึ้นมาถึงแทบจะนอนหมดแรง...แต่ดอกไม้บนนี้สวยมากมาย ต้องออกไปเดินถ่ายรูปซะ ลืมเหนื่อยเลยอ่ะ อันนี้พระเอกของงาน ดอกพญาเสือโคร่ง
 
 
 
 
 
 
มีดอกฝิ่นด้วย ดอกไม้ที่สวยมากแต่แฝงไว้ด้วยพิษร้าย แต่อย่างว่า ทุกๆอย่างๆมีสองด้านเสมอ อยู่ที่ใครจะเลือกมองและเลือกที่จะสัมผัสกับมันด้านไหนต่างหาก
 
 
 
 
 
 
เข้าใจว่าที่นี่จะปลูกเป็นแปลงทดลอง สำหรับนักศึกษาทดลองเสพ เอ้ย...ไม่ใช่ทดลองเกี่ยวกับธรรมชาติของฝิ่นอ่ะนะ เป็นแปลงเล็กๆ แต่งดงามมากเลย แค่เข้าไปอยู่ใกล้ๆก็ติดซะแล้ว ติดใจนะ ไม่ใช่ติดฝิ่น
 
 
 
 
 
 
มาดูรูปใกล้ๆบ้างละกัน ข้างหลังเป็นดอกพญาเสือโคร่ง สีชมพูสวยเชียว
 
 
 
 
 
 
ฉากหลังเป็นดอยหลวงเชียงดาว 
 
 
 
 
 
 
บรรยากาศที่พัก+ลานกลางเตนท์ พอตกกลางคืนช่องนี้ลมแรงมากขอบอก หลังที่เห็นตรงหน้านั้นรู้สึกจะเป็นของหัวหน้าเจ้าหน้าที่ที่ดูแลที่นี่อยู่
 
 
 
 
 
 
ลานสน นี่ก็เป็นที่กางเตนท์ในอีกบรรยากาศหนึ่ง 
 
 
 
 
 
 
มุมหนึ่งของบ้านพักที่มีอยู่ ตรงนี้เป็นห้องอาหาร
 
 
 
 
 
 
สีชมพูตัดกับสีท้องฟ้า นั่งดูแล้วสบายตาจัง ราวกับจะเก็บบรรยากาศแบบนี้ไว้ให้ได้นานที่สุด
 
 
 
 
 

   
ตื่นแต่เช้าตามเคย...นั่งดูพระอาทิตย์ขึ้น ท่า่มกลางทะเลหมอก ความสุขที่นานๆจะมีโอกาสได้สัมผัส
 
 
 
 
 

 
ดอยหลวงเชียงดาว กระทบกับแสงแดดยามเช้า มีดอกพญาเสือโคร่งเด่นอยู่ตรงข้างหน้า งดงามราวกับภาพเขียน ถ่ายรูปนี้พร้อมๆกับอยากหยุดเวลาเอาไว้ให้เนิ่นนานที่สุด 
 
 
 
 
 

 
จริงๆแล้วบนนี้มีไม่เยอะเท่าไหร่ แต่ด้วยองค์ประกอบหลายๆอย่างรู้สึกว่ามันสวยกว่าหลายๆที่ที่เคยเห็นมาเลยอ่ะ
 
 
 
 
 

 
  หมู่เฮาเดียวกัน ไม่รู้จักก็เหมือนรู้จักกันได้ ในสถานที่แบบนี้
 
 
 
 
 

 
ผ้าเช็ดตัวเป็นพระเอก ข้างหลังเป็นองค์ประกอบฉาก แล้วคนนั้นเป็นใครหว่า..... อ้อ หัวตากล้องเค้าอยู่ข้างล่างนี่เอง
 
 
 
 
 

 
 บรรยากาศที่พักรอบๆ ท่ามกลางทะเลหมอกและขุนเขา
 
 
 
 
 

 
 เปลี่ยนบรรยากาศมาอีกที่หนึ่ง อันนี้เป็นด้านหน้าทางเข้า ขุนแม่ยะ
 
 
 
 
 

 
ดอกไม้เยอะกว่าที่แรกก็จริงอยู่ แต่ว่าผู้คนก็เยอะตามไปด้วย รู้สึกว่าเสน่ห์จะลดลงไปพอสมควร
 
 
 
 
 

 
  พยายามถ่ายๆหลบคนแล้ว แต่ก็ยังมีอยู่ รูปนี้ถ่ายจากตรงลานกางเตนท์
 
 
 
 
 

 
  บรรยากาศที่ลานกางเตนท์
 
 
 
 
 

 
  อีกมุมหนึ่ง....มุมธรรมดาอ่ะนะ เส้นทางที่ขึ้นมาเป็นฝุ่นแดงๆแบบนี้แหละ แต่จะชันกว่านี้อีก
 
 
 
 
 
 
รูปสุดท้ายแล้ว ลากันด้วยรูปนี้ ทำไว้ตั้งแต่เมื่อคืนพอกด publish เสือกค้าง เวรเลย หมดแรงนอนดีกว่ามาทำต่อตอนเช้า... ขอบคุณที่แวะมาชมกันนะครับ